AM Terwolde: Autocrosszomer begint met zenuwen, spanning en blijdschap

Met het doven van de startlichten aan de Heegsestraat in Terwolde is de autocrosszomer zaterdag dan echt begonnen. Met het tonen van een vaccinatie- of testbewijs kunnen de ruim 300 coureurs en hun aanhang dit weekend even ontsnappen aan een wereld die lange tijd gedomineerd werd door het coronavirus. Een reportage van de eerste dag in Terwolde.

Ondanks de ontspannen sfeer in het rennerskwartier bij de nieuwe baan van de TACO, zijn er best wat gezichten die strak staan op het moment dat de wedstrijd nog moet beginnen. Een paar gelukkigen hebben hun heil de afgelopen maanden en weken gezocht in het buitenland om wat (test)meters te maken, heel veel anderen moesten wachten tot de wedstrijd in Terwolde. Logisch dat er best wat zenuwen zijn. Eén coureur reageert met een geniepig glimlachje. “Dat heb je goed gezien”, zegt hij lachend als ik hem vraag of er aan het begin van de dag toch wat zenuwen opspelen. Sommige coureurs geven zelfs toe dat ze een beetje roestig zijn na bijna tien maanden stilstand. Want lang stilstaan doet niemand goed, zo is de eensgezinde conclusie.

Iedereen die vandaag ook maar een beetje zijn rondjes kan rijden, heeft het naar zijn zin. Natuurlijk zijn er uitzonderingen. Technische problemen, een paar crashes. Er zijn wat rijders die door schade uitgeschakeld worden. Maar ook die enkeling kan nog met een glimlach kijken naar zijn collega’s, die elkaar het leven zuur maken op de baan. Een van de momenten die bijblijft is het duel tussen Marcel Reints en Sven Prinsen in de tweede manche. Prinsen in zijn gloednieuwe A&P, Reints met de wagen die Prinsen tot voor kort gebruikte. Brutaal zet Reints de wagen bij het insturen van de laatste bocht aan de binnenkant bij Prinsen, alsof hij een klein puntje wil maken: “Die ‘oude’ auto is zo slecht nog niet.” Uiteindelijk beslist Prinsen het duel in zijn voordeel, maar het is een van de momenten die kenmerkend is voor de eerste wedstrijddag op Terwolde.

Het is een baantje waar lef nodig is om een succesvolle inhaalactie te plaatsen, blijkt gedurende de dag. Jarenlang werden de wedstrijd van TACO gehouden op de vertrouwde klei aan de Middendijk. Dit jaar kon de organisatie daar niet meer terecht en dus moest er uitgeweken worden naar de Heegsestraat. Op het eerste oog een mooi ruim opgezet terrein, al oogt de baan een beetje aan de kleine kant. Het is even wennen voor iedereen, maar gedurende de dag blijkt dat ook hier aardige wedstrijden gereden kunnen worden. Het is bovendien een baan waar niet echt een rustmoment is, vertelt een van de coureurs. Een rustmoment, ja echt, het klinkt een beetje merkwaardig. “Het ‘rechte stuk’ is een grote doordraaier waardoor je continu aan het schakelen en aan het sturen bent”, zegt hij.

“Dit is niet de dag om te klagen over de baan”

Rust is er het afgelopen anderhalf jaar genoeg geweest, niemand lijkt te malen om een pittig dagje autocross. Stiekem is er best wel wat geklaag over de baan, die volgens sommigen niet AM-waardig zou zijn. Maar, zoals een bekende sprintercoureur zegt: “Dit is niet het moment om te klagen over de baan, we moeten blij zijn dat we weer mogen rijden.” Hij slaat de spijker op zijn kop. Later spreekt een andere coureur in gesprek met ondergetekende: “We hebben anderhalf jaar stilgezeten, maar het is verdomde snel weer heel gewoon dat we aan het rijden zijn. Op dit moment mogen we best even beseffen dat we anderhalf jaar stilgestaan hebben.”

De strijd op de baan wordt in de finale heviger, maar grote incidenten blijven gelukkig uit. Een aanrijding tussen Rob van Mierlo en Bastiaan Hoogeboom in de finale van Klasse 10 is het enige moment waarbij de schrik even in de benen zit. Hoogeboom slaat hard over de kop nadat Van Mierlo zijn wagen in de krappe chicane ernaast wil zetten. Het is een bijna kenmerkend incident voor de strijd die de Superklasse-coureurs in deze klasse moeten leveren met de pijlsnelle Sprint 2000-rijders. Zo lopen de emoties ook op de eerste wedstrijddag van het jaar gelijk hoog op. Frustratie en boosheid aan de ene kant, blijdschap aan de andere kant. Klasse 10-winnaar Max van Grieken loopt op zijn beurt met een grote glimlach door het rennerskwartier. Hij kreeg niets mee van de commotie en stuurde zijn wagen razendsnel over de baan.

Het is een signaal dat het nieuwe normaal razendsnel weer het oude normaal wordt. Natuurlijk worden de uitslagen met grote aandacht bekeken, maar doet het er echt toe? Het is bovenal een bijzondere dag waarin de oude tijden herleven. Hopelijk mogen we dit jaar nog veel van die dagen beleven.