Crozzvisie: Olympisch sproeien…

Voldaan plof ik op de bank van mijn appartement in Rio de Janeiro. De afgelopen drie weken was ik bevoorrecht om de Olympische Spelen voor het werk van dichtbij mee te maken. Met als één van de hoogtepunten dat ik de hockey finale mocht bekijken vanaf de tribune. Inmiddels weten we allemaal dat zij de finale hebben verloren terwijl we de de betere ploeg waren.

Maar met die gedachte in de achterhoofd denk ik ook direct terug aan verschillende wedstrijden in de cross waar de gehele dag één bepaalde persoon de snelste is maar in de finale toch iemand anders met de grootste beker er mee vandoor gaat. Maar telt dan de Olympische gedachte ook: ‘meedoen is belangrijker dan winnen.’

hockey2

In die jaren dat ik bij wedstrijden komt zijn de weersomstandigheden altijd van cruciaal belang. Als het gaat om een tropische 35 graden Celsius of zelfs meer zoals bij een NK wedstrijd in Den Horn een aantal jaren geleden. Of de sneeuwbui begin april tijdens de cross of een heftige onweersbui.

Het is nooit goed, dat is wat ik probeer te zeggen. Bij een warme zomerdag moet er gesproeid worden om de stof te verzwaren en bij een natte dag is de baan zo ‘zwaar’ dat het onbegaanbaar is en soms niet veilig is voor zowel publiek als coureur. Veiligheid boven alles wordt er dan gezegd.

Zeker de laatste tijd zijn veel wedstrijden afgelast door het weer. In dit geval vaak te nat en is het terrein, wat voor een X-bedrag wordt gehuurd, onbegaanbaar is voor het grote materiaal waar men tegenwoordig mee komt op een cross.

Maar terug komend op het positieve weer, de zon. De warmte, je weet dat je dan genoeg moet drinken. Bij voorkeur dan water, dat geldt natuurlijk ook voor de baan. Je moet als baanonderhoud, meestal met vrijwilligers, voor zorgen dat de enorme stofwolk verdwijnt en de baan ‘goed’ blijft. Leuke vergelijking is trouwens met hockey is dat ze daar ook de baan nat sproeien voordat de wedstrijd begint.

Maar wat valt dat soms toch tegen zeg, natuurlijk is het makkelijk om vanaf de zijkant te roepen dat iets niet goed is, maar als het wel goed is moet je het ook zeggen. Maar de laatste tijd valt mij het enorm op dat het ‘sproeibeleid’ soms niet helemaal 100 procent is.

We zijn nu over de helft van het seizoen en wat mij opviel is dat ze soms helemaal niet sproeiden terwijl de coureurs na afloop zeiden dat ze echt niets meer zagen. Of ze sproeien tussen twee series door voor de klasse waar de jeugd de toekomst heeft. Dat de ene groep hard en half in het stof rijdt en de andere groep de bocht niet om komt omdat ze allemaal in de greppel belanden. Wedstrijdvervalsing zou je bijna zeggen. Of een spoeibeurt net voor de snelste klasse van het startveld. Dat ze de baan nat gooien zodat de dames en heren niet de onderste uit de stockcar kunnen halen om voor het publiek er mooie strijd van te maken. Het is dan meer overleven.

Dieptepunt van het sproeien was onlangs dat de sproeier stuk ging op de baan en daar mee een enorme plas ontstond waar de coureurs hun rempunt moesten verleggen, maar daar pas achter kwamen nadat ze de eerste ronde vol op zijn voorganger klapte. Of juist net voor de finale start nog even licht sproeien. Alleen zie je dat ze de rechten stukken vergeten en pas de óp het rempunt gaan sproeien. Conclusie, iedereen ziet geen hand voor ogen op het snelle stuk en glijden rechtdoor om de bocht in te sturen.
Misschien is dan die Olympische gedachte dan weer van toepassing. Meedoen is belangrijker, dan.. Nou, u weet het ook wel. Hoewel het voor het publiek en natuurlijk ook voor de rijders zelf ook veel beter zou zijn dat er gecontroleerd en met een bepaalde gedachte wordt gesproeid. Zowel voor publiek, coureur en bovenal de veiligheid.

..blijven sproeien mensen.. #rio2016 #hockey #pitch2 #outsidebroadcast #sproeien

Een video die is geplaatst door Joris Kammenga op

hockey1